سایت آپلود عکس و آپلود سنتر فایل ایران بلاگ>

مصاحبه جالب با رامبد جوان در خصوص فیلم ورود آقایان ممنوع

مصاحبه جالب با رامبد جوان در خصوص فیلم ورود آقایان ممنوع

 

به فروش این فیلم خیلی امیدوارم
همیشه برای خودم هم جای سوال دارد که چرا فیلم‌های طنز در بخش جایزه هیچ‌گاه جدی گرفته نمی‌شوند در حالی که ساختن یک فیلم طنز خوب به مراتب سخت‌تر از گونه‌های دیگر سینمایی است و پیچیدگی‌های زیادی دارد اما با همه این شرایط امیدوارم هیات داوران از این فیلم استقبال کنند…
زمانی وجود دارد که تو به عنوان کارگردان انتخاب‌های ویژه‌ای نداری و درست آن موقع است که تلاش می‌کنی شکل جدیدی را ایجاد کنی و به همه بگویی این فرمت مال من است. تیم بازیگران «ورود آقایان ممنوع» بیشتر ترکیبی از این دو بود.
از سریال «مسافران» بود که توجهات به هوش و سلیقه بالای رامبد جوان معطوف شد. پس از استقبال گسترده از فیلم «پسر آدم و دختر حوا» رامبد جوان پشت دوربین سومین اثر سینمایی خود رفت تا پروژه‌ای به مراتب سخت‌تر را به سرانجام برساند. شنیده‌ها حاکی از آن است که «ورود آقایان ممنوع» قدمی رو به جلو در کارنامه هنری رامبد جوان است. به مناسبت حضور فیلم «ورود آقایان ممنوع» در بخش مسابقه سینمای ایران گفت‌وگویی را با این کارگردان طناز انجام دادیم:
به عنوان اولین سوال می خواستم نظرت را درباره جشنواره فیلم فجر بدانم. از نظر رامبد جوان جشنواره فجر چگونه جشنواره‌ای است؟
جشنواره فیلم فجر اصولا چیز واجبی است! چون آدم‌ها نیاز دارند به تشویق، دیده شدن، محاسبه شدن و البته به داوری، که شرط این داوری در درست بودن و کارشناسانه بودن آن است و با همه این تفاسیر اگر جشنواره نباشد هیچ چیزی فایده ندارد!
می‌خواستم یک تحلیل نسبی از مشکلات این جشنواره برای ما ارائه بدهید؟
از معایب جشنواره می‌توانم به عنصر غافلگیری اشاره کنم! یعنی ما عادت کردیم که هر سال غافلگیر بشویم و این هیچ ربطی به مدیریت و یا وزیری که عوض می‌شود، ندارد. بلکه جشنواره یک رویداد تکلیف روشنی است. سوال من این است که آیا در ۳۰ سال گذشته سالی بوده که با تعویض مدیر جشنواره نیز برگزار نشود؟ پاسخ خیلی روشن است: خیر. پس جشنواره یک مکانیسم کاملا مشخص و روشن است که هیچ ربطی به آمدن و رفتن فلان آقا ندارد. فقط شاید کمی در سیاست گذاری‌ها تغییر اعمال شود. امیدوارم روزی وضعیت برگزاری جشنواره مشخص شود و ما از فردای اختتامیه جشنواره امسال شاهد برنامه‌ریزی برای جشنواره سال بعد باشیم تا به یک‌باره مثل هر سال غافلگیر نشویم. مشکلات موضوعی نداشته باشیم، مشکلات فنی در حین برگزاری مراسم افتتاحیه و اختتامیه و همین‌طور نحوه نمایش آثار نداشته باشیم. فیلم‌ها به موقع به جشنواره ارائه شوند و عجله‌ای در نحوه نمایش آثار وجود نداشته باشد. متاسفانه همه چیز با عجله اتفاق می‌افتد و همین عجله کردن آسیب جدی به قضاوت آثار می زند.
برسیم به «ورود آقایان ممنوع». می‌توانی یک خلاصه داستان ورای آنچه در مطبوعات عنوان شده برای ما بگویی؟
ماجرای یک دبیرستان غیر انتفاعی دخترانه است که مدیرش خانم مجردی است که در دهه ۳۰ زندگی دو افتخار بزرگ دارد: اول اینکه بالاترین آمار قبولی دانشگاه را مدرسه‌اش دارد و دوم اینکه پای هیچ مردی تا به حال به این مدرسه باز نشده است و به شدت از مردها متنفر است و اصولا زنی است که معتقد است همه چیز باید به دست زنان بیفتد. مدرسه این خانم طی حادثه‌ای احتیاج به یک معلم جدید پیدا می‌کند و این خانم مدیر چاره‌ای ندارد جز اینکه یک معلم مرد وارد این مدرسه کند. در واقع خانم مدیر قصه ما برای اولین بار پا روی قوانینی می گذارد که خودش وضع کرده است. حضور معلم مرد در این دبیرستان اتفاقاتی را رقم می زند که محور ساخت فیلم «ورود آقایان ممنوع» است.
ظاهرا فیلم را ابتدا قرار بود خانم مرضیه برومند به تهیه‌کنندگی منوچهر محمدی بسازد اما به یک باره کار دست شما و منیژه حکمت افتاد!
بله اول قرار بود خانم برومند «ورود آقایان ممنوع» را بسازد که پیمان قاسم‌خانی طی اتفاقاتی تصمیم می‌گیرد قرارداد خود را فسخ کند و پول آقای محمدی را هم پس بدهد. ظاهرا یک مدت کوتاهی هم فیلمنامه دست پیمان می ماند تا اینکه پس از مذاکره با چند تهیه‌کننده دست آخر با خانم حکمت توافق می‌کند و خانم حکمت با همکاری علی سرتیپی و محمد تخت‌کشیان شروع به تولید این فیلم می‌کند.
به لحاظ جنس و بیان طنز چه تفاوتی بین «ورود آقایان ممنوع» با «پسر آدم، دختر حوا» است؟
در «پسر آدم، دختر حوا» شما بیشتر حضور من را به عنوان کارگردان می‌دیدید. جنس دکوپاژ و نوع قاب بندی‌ها کاملا در فیلم «ورود آقایان ممنوع» متفاوت است و کمتر حضور کارگردان را احساس می‌کنید و اصولا فیلم آرامتری نسبت به «پسر آدم، دختر حوا» است. شاید این یک امتیاز برای فیلم باشد.
ترکیب بازیگران در فیلم «ورود آقایان ممنوع» بسیار جذاب است: از بهاره رهنما و رضا عطاران گرفته تا مانی حقیقی کمی در مورد این نوع ترکیب بندی برای ما صحبت کن.
مانی حقیقی تا قبل از اینکه «درباره الی» روی پرده برود، کسی حدس می‌زد بازیگر توانایی است؟ اصغر فرهادی تصور کرد که مانی حقیقی گزینه مناسبی برای آن نقش است. من هم فکر کردم مانی انتخاب درستی برای این شخصیت است که وجه کمدی هم دارد. وقتی آدم فیلمنامه را می‌خواند به تعدادی کاندیدا می‌رسد که از میان این کاندیداها عده‌ای مطابقت بیشتری با شخصیت لحاظ شده در فیلمنامه دارند اما بعضی دیگر خیلی وابسته هستند به انتخاب کارگردان و تیم تولید یک فیلم که چقدر مایل هستند کار دیگری انجام دهند. نفس یک کار دیگر انجام دادن باعث پدید آمدن ترکیب متفاوتی در تیم بازیگران یک فیلم می‌شود. زمانی وجود دارد که تو به عنوان کارگردان انتخاب‌های ویژه‌ای نداری و درست آن موقع است که تلاش می‌کنی شکل جدیدی را ایجاد کنی و به همه بگویی این فرمت مال من است. تیم بازیگران «ورود آقایان ممنوع» بیشتر ترکیبی از این دو بود. یعنی ۹۰ درصد بازیگران درست همان چیزی بودند که می‌خواستیم ولی مثلا در مورد همین اشاره تو، مانی حقیقی، گزینه دیگری هم داشتم و آن حمید فرخ نژاد بود که بنا به دلیلی مثل دستمزد پیشنهادی حمید به سرانجام نرسید. انتخاب بعدی مانی حقیقی بود. یکی از دلایل مهمم در این انتخاب که هم در فیلمنامه ذکر شده بود و هم برای خودم مهم بود قد این شخصیت بود که می‌بایست از خانم ویشکا آسایش بلندتر می‌بود با این تفاسیر حمید فرخ نژاد گزینه مناسبی بود که همان‌طور که گفتم نشد بعد از حمید ما انتخاب دیگری نداشتیم یا اگر هم داشتیم چندان با سلیقه من هماهنگی نداشتند و این شد که به مانی حقیقی رسیدیم مانی دارای قد لازم برای آن شخصیت نبود ولی به هر حال اینجا سینماست و ما قد مورد نظر را برای او ایجاد کردیم.
چه چیزی در فیلمنامه پیمان قاسم‌خانی وجود داشت که تو را ترغیب کرد تا برای سومین ساخته سینمایی‌ات سراغ فیلمنامه‌ای از او بروی؟
خب پیمان قاسم‌خانی تکلیفش در فیلمنامه‌هایش روشن است. فیلمنامه‌های پیمان بسیار هوشمندانه و دارای سلیقه لذت‌بخشی است که اتفاقا من هم آن را بسیار دوست دارم. در پرداخت شخصیت‌ها محاسبه درستی دارد. تسلسل و ترتیب شوخی‌ها بسیار درست صورت می گیرد. در نتیجه ترکیب این‌ها یک فیلمنامه خوب را رقم می‌زند. نکته ویژه در مورد پیمان این است که او اصولا سوژه‌های خوبی را انتخاب می‌کند که در این بین ممکن است اقتباسی یا برداشت مستقیمی از یک فیلم در طول تاریخ سینما باشد که به نظرم این چیز اصلا بدی نیست و در همه جای دنیا هم اتفاق می‌افتد. با همه این تفاسیر فیلمنامه «ورود آقایان ممنوع» کاملا ارژینال بود که با تعدادی از کارگردانان مذاکراتی شده بود که این فیلمنامه را بسازند و من در نهایت شیرجه زدم وسط پروژه و اجازه ندادم کسی این فیلمنامه را بسازد!
می دانم «ورود آقایان ممنوع» به لحاظ تولید و ساخت و سازهای انجام شده با سایر آثار طنز تفاوت‌های بسیاری دارد. کمی درباره ساخت این دکورها برای ما توضیح دهید.
یک بخشی از این مسئله باز می گردد به خانم آتوسا قلمفرسایی طراح صحنه و لباس این فیلم که خیلی خوب از پس ماجرا بر آمد. ایشان آنقدر از طراحی صحنه و لباس سر رشته دارد که می‌داند چه کمپوزسیونی، چه رنگی و چه هارمونی را رعایت بکند تا به کلیت سکانس کمک کند. این نوع نگرش خیلی به تصاویر ما کمک کرد. البته نمی‌توان زحمات داوود امیری مدیر فیلمبرداری این فیلم را هم نادیده گرفت که همیشه حواسش بود که با چه نوع قابی و چه نوع نگاتیوی با چه درجه از حساسیت تصاویر را ثبت کند. همه این موارد سبب شد تا فیلم ما فیلم محترمی جلوه کند و در عین حال شبیه آن را جایی ندیده باشیم و تصور دم دستی بودن به ما ندهد. خانم قلمفرسایی آنقدر نکات ظریفی را در لباس بازیگران، رنگ دیوارها و… رعایت کرده که به نظر من فیلم را خیلی شاخص کرده.
چه پیش بینی از حضور «ورود آقایان ممنوع» در جشنواره امسال داری؟
سوال خوبی پرسیدی. این نکته همیشه برای خودم هم جای سوال دارد که چرا فیلم‌های طنز در بخش جایزه هیچ‌گاه جدی گرفته نمی‌شوند در حالی که ساختن یک فیلم طنز خوب به مراتب سخت‌تر از گونه‌های دیگر سینمایی است و پیچیدگی‌های زیادی دارد اما با همه این شرایط امیدوارم هیات داوران از این فیلم استقبال کنند و من وقتی فرم جشنواره را پر می‌کنم خیلی مایل هستم که اثرم دیده شود. حتی اگر جایزه به من تعلق نگیرد.
«پسر آدم و دختر حوا» یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های سال ۸۹ بود فکر می‌کنی برخورد مخاطبان عام با سومین ساخته‌ات چگونه خواهد بود؟
راستش خیلی به فروش این فیلم امیدوار هستم چون در این فیلم شاهد یک فیلمنامه خوب بودیم و ترکیب بازیگران درستی داشتیم و همان‌طور که اشاره کردم در این فیلم من به عنوان کارگردان کمتر دیده می شوم و بیشتر فیلم، فیلم بازیگران است تا کارگردان.
خاطره‌ای از جشنواره فیلم فجر داری؟
جشنواره همیشه برای من چیز هیجان انگیزی بوده اما قدیم‌ها زمانی که به صورت حرفه‌ای وارد سینما نشده بودم چیز هیجان‌انگیزتری بود تا الان که خودم در آن فیلم دارم (می‌خندد) !